X
تبلیغات
تصویر

تصویر

چند روز پیش از بلوار ملک آباد مشهد رد می شدم که در نزدیکی های فلکه ملک آباد یا میدان فلسطین چشمم به نقاشی دیواری روی دیوار مدرسه ای افتاد که  نامش امیرعلیشیر نوایی است و امروز مدرسه دیگری به نام خلیج فارس در کنارش ساخته شده است.

با تعجب دیدم که نقاشی دیواری این مدرسه به سبک نقاشی های دیواری که به تازگی در تهران رواج یافته و ترکیبی از واقع نمایی و بازی های پرسپکتیوی با عوامل معماری و عناصر بصری است که با همان رنگ های نزدیک به کارهای نقاشی دیواری های تهران کار شده بود.

در همان لحظه چند ایده برای این مشابهت به ذهنم رسید:

  • احتمالا زحمت انتخاب آثار نقاشی های دیواری مشهد به گردن هیات انتخاب فعال در تهران افتاده است
  • احتمالا شهرداری مشهد طبق معمول چشمش به کلیشه هایی است که در تهران رواج پیدا کرده و بعد از مدتی امتحانش را نسبتا خوب پس داده است
  • احتمالا هنرمندان مشهدی این روشهای نقاشی دیواری را پسندیده و به شهرداری مشهد هم پیشنهاد داده اند تا شکل ظاهر شهر مشهد هم کمی خوش آب و رنگ شود
  • احتمالا ماکت کوچکی از نظام سامان دهی نقاشی دیواری شهرداری تهران در مشهد هم در حال ایجاد است.

به هر حال هر دلیلی که برای این مشابهت سبک چنین آثار وجود داشته باشد هم بیننده حرفه ای را خوشحال می کند و هم ناراحت. خوشحال از این که خوب شکل جدیدی از سلیقه تصویری وارد فضای شهر مشهد شده که قبلا خیلی مورد توافق مسئولان یا هنرمندان نبوده و ناراحت از این که ما همیشه یک بعدی مسائل را حل می کنیم. این نکته یک بعدی را به این خاطر می گویم که فرض کنیم این سلیقه تصویری که در نقاشی های دیواری تهران بروز کرده است از نقاشی های دیواری اروپایی و بخصوص فرانسه که نگارنده این مطلب عکس هایی از نقاشی دیواری های شهر لیون فرانسه را قبلا دیده بودم و بعد از رواج این سبک در تهران به شباهت بین نقاشی های فرانسوی و تهرانی پی بردم گرفته شده باشد. اما متاسفانه فقط یکی از شیوه های نقاشی دیواری که در این کشور اروپایی استفاده می شود مورد توجه مسئولان ایرانی قرار گرفته و دائم همان شیوه تکرار می شود و یک نوع تک صدایی در نقاشی های دیواری ایجاد کرده است. همان طور که چند سال پیش هم سبک کارهای خانم فیروزه گل محمدی روی دیوارها زیاد دیده می شد و امروز بعد از گذشت نزدیک به یک دهه کم کم رنگ و روی نقاشی های خانم گل محمدی و مشاهبانش رفته و دارد رو به فراموشی می رود.

حالا با این تقلید شهرستان ها از تهران همان سلیقه های متفاوت شهرستانی ها هم کم کم از بین می رود و تک صدایی به کل کشور سرایت می کند تا اینکه همه جا آن قدر از این سبک استفاده شود تا حال همه از آن به هم بخورد و واکنش منفی در همه ایجاد کند تا مسئولان مجبور شوند یک سبک دیگر را مورد دستمالی قرار دهند. 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم آذر 1388ساعت 18:20  توسط مهرداد صدقی  |